ปัญหาใหญ่ของการบูรณะโบราณสถานประเภทไม้ในประเทศไทยคือ "ความไม่แน่นอน" การบูรณะแบบดั้งเดิมมักประสบกับปัญหาสำคัญ คือ การประเมินสภาพความเสียหายจากภายนอกหรือใช้เพียงประสบการณ์ของช่าง ซึ่งอาจไม่สามารถตรวจพบการเสื่อมสภาพในระดับโครงสร้างลึกหรือการเปลี่ยนแปลงทางเคมีภายในเนื้อไม้ได้ ส่งผลให้การซ่อมแซมอาจไม่ตรงจุดและนำไปสู่การเสื่อมสภาพซ้ำรอยเดิมในระยะเวลาอันสั้น กลายเป็นงบประมาณที่บานปลายและการสูญเสียคุณค่าของวัสดุดั้งเดิมอย่างน่าเสียดาย

เพื่อแก้ปัญหานี้ มูลนิธิพระราชนิเวศน์มฤคทายวันในพระอุปถัมภ์ฯ จึงได้ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญจัดงานเสวนา หัวข้อ “การวิเคราะห์โครงสร้างไม้สถาปัตยกรรมของพระราชนิเวศน์มฤคทายวัน ด้วยเทคโนโลยีวิศวกรรมวัสดุ” เพื่อเปลี่ยนผ่านกระบวนการอนุรักษ์จาก "การคาดเดา" ไปสู่ "หลักฐานทางวิทยาศาสตร์"